"ผมไม่อยากใช้ชีวิตในนรกอีกแล้ว"
"การเป็นลูกของคุณ"
"มันเหมือนตกนรกทั้งเป็น"
คุณแม่เยซอ
มาทำอะไรที่นี่ตอนนี้คะ
รู้อยู่แล้วใช่มั้ย
เธอทำให้พี่มยองจูต้องตาย
แม่ของยองแจตายแล้ว
หลังจากที่ฆ่าคนๆ นึงตาย
หลังจากที่ทำลายครอบครัวหนึ่งไปแล้ว
พอสอบผ่านแล้ว ก็ตัดความสัมพันธ์เลยอย่างนั้นเหรอ
- เหมือนจะมีเรื่องเข้าใจผิดกันนะคะ - เธอเป็นคนบอกให้เขาแก้แค้นไม่ใช่เหรอ
"อดทนไว้จนกว่าจะประกาศว่าสอบติด ตามที่โค้ชคิมบอก"
"สอบติดเมื่อไหร่จะได้ไปจากบ้านนี้สักที"
ทุกอย่างเขียนอยู่ในไดอารีของยองแจ
ไม่มีครูที่ไหนอยากเห็นนักเรียนของตัวเอง เดินทางผิดหรอกค่ะ
ทั้งหมดที่ฉันทำก็แค่
ใช้ความปรารถนาของยองแจ
มาเป็นแรงผลักดันให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด ก็แค่นั้น
ว่าไงนะ ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดงั้นเหรอ
แก้แค้นพ่อแม่นี่เรียกว่าเพื่อผลลัพธ์ที่ดีงั้นเหรอ
นี่คือเคล็ดลับที่ทำให้สอบติดงั้นเหรอ
คนที่ต้องการให้ลูกสอบติด ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม
ก็คือคุณอีมยองจูเอง
กล้าดียังไง! ฉันอยากจะฉีกปากเธอออกมาจริงๆ
- ในโลกนี้จะมีแม่ที่ไหน... - เธอต้องการให้ฉัน
- ทำยังไงก็ได้ให้ได้ที่หนึ่ง - แล้วไง
ไม่สนใจว่าจะต้องใช้วิธีไหน
นี่คิดว่าจะทำให้ลูกสาวฉัน กลายเป็นแบบยองแจใช่มั้ย
และคิดจะฆ่าฉันเหมือนพี่มยองจูสินะ
เธอ
ไม่ใช่โค้ช แต่เป็นฆาตกรต่างหาก
เมื่อกี้
คุณแม่พูดว่าอะไรนะคะ
เธอเป็นคนทำ
คนที่ทำให้พี่มยองจูตายก็คือเธอ ไม่ใช่ยองแจ
ฉันว่าฉันพูดไปชัดแล้วนะคะ
ปัญหาในครอบครัว อยู่นอกเหนือความรับผิดชอบของฉันค่ะ
เรื่องไม่ดีที่เกิดกับครอบครัวของยองแจ ก็เป็นเพราะพวกเขาเอง
ไม่ใช่ความรับผิดชอบ ของผู้เชี่ยวชาญด้านการสอบเข้า
จะบอกว่าตัวเองไม่ผิดงั้นสิ
เพราะหลังจากที่เขาติดคณะแพทย์ มหาลัยโซล
เธอได้คะแนนเพิ่มขึ้น
และหลังจากได้เงินทุกอย่างก็จบสินะ
ถ้างั้นปล่อยให้มันจบไปเถอะค่ะ
มันก็ต้องแบบนั้นอยู่แล้ว
คิดว่าฉันจะปล่อยให้คนอย่างเธอ ดูแลลูกสาวฉันเหรอ
เดี๋ยวจะคืนเงินให้ค่ะ ทิ้งเลขบัญชีเอาไว้ให้ด้วยค่ะ
คืนมาให้หมดเลยนะ
ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะไว้ใจสวะแบบเธอ
ฉันอยากจะเรียกค่าชดเชยจากเธอด้วยซ้ำ
ต่างคนต่างเรียกประกันแล้วกันนะคะ
แม่คะ
หิวมากเลย
เยซอ ฉันคงไปรับเธอไม่ได้แล้วนะ
ถามรายละเอียดจากแม่เธอเอานะ
หน้าไม่อายจริงๆ
ให้เธอดูแลลูกสาวฉันเหรอ
เกือบพลาดไปแล้ว
[เจ้าหญิงของแม่]
ว่าไงจ๊ะลูก เลิกแล้วเหรอ
แม่ โค้ชคิมบอกว่ามารับไม่ได้แล้ว
ว่าไงนะ
ไอ้คนพวกนี้
ยังไงก็น่าจะมาส่งเธอที่บ้านก่อนสิ
อะไรนะแม่
เปล่าจ้ะๆ แม่กำลังจะไป
รอเดี๋ยวนะ
สิบนาที แม่จะถึงในอีกสิบนาที
นี่คิดว่าจะทำให้ลูกสาวฉัน กลายเป็นแบบยองแจใช่มั้ย
และคิดจะฆ่าฉันเหมือนพี่มยองจูสินะ
เธอทำให้พี่มยองจูต้องตาย
คนที่ทำให้พี่มยองจูตายก็คือเธอ ไม่ใช่ยองแจ
ติดต่อประกันให้ด้วยนะ
ครับ ท่านประธาน
กำจัดมันไปซะ
ท่านประธานครับ
คุณซอจินรู้ความจริงแล้วเหรอครับ
โค้ชโจ
เราแค่ทำสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อลูกค้าของเรา
สอบติดคณะแพทย์มหาลัยโซล
- นั่นคือเป้าหมายที่เราทำสำเร็จแล้ว - แต่ว่า...
- ยองแจยังไม่ได้ลงทะเบียนเลยนะครับ - นั่นไม่ใช่เรื่องของเรา
เราเป็นแค่ผู้เชี่ยวชาญ ที่ให้คำปรึกษาเรื่องสอบเข้า
อย่าสับสนเพราะแค่มีเด็กเรียกเธอว่าครู
ขอโทษครับ
เดี๋ยวเยซอต้องโทรหาเธอแน่ ห้ามรับสายเด็ดขาด
ครับ
วันนี้ก็ไม่อยากเรียนอีกแล้วเหรอ
ยิ่งแม่บังคับให้เรียน ก็ยิ่งไม่อยากเรียนใช่มั้ย
ฉันเล่าเรื่องน่าสนใจให้ฟังเอามั้ย
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
ครอบครัวคนแก่มีลูกชายอยู่สามคน
ทั้งสามคนสอบราชการผ่าน และกลับบ้านพร้อมกับชื่อเสียง
พ่อแม่มีความสุขมาก เชิญคนทั้งหมู่บ้านมางานเลี้ยง
และเต้นไปทั่วหมู่บ้าน
แต่ว่า
ลูกชายทั้งสามของเขา ตกจากหลังม้าตาย
คนเป็นแม่รู้สึกว่าไม่ยุติธรรม เลยเดินทางไปที่ยมโลก
เพื่อไปพบท่านยมบาล และร้องไห้ต่อหน้าเขา
"ทำไมต้องเป็นลูกชายของข้า"
"ทำไมต้องเอาไปพร้อมกัน ทั้งสามคนด้วยเจ้าคะ"
หลังจากนั้น
ท่านยมบาลก็เอากระจกที่ส่องเห็นอดีต มาวางไว้ตรงหน้าเธอ
สมัยหนุ่มสาวสามีภรรยาคู่นี้เคยเปิดโรงเตี๊ยม
พวกเขาฆ่าแขกที่มาพัก เพื่อชิงทรัพย์
พวกเขาเอาศพของแขก ไปฝังไว้ใต้พื้นห้องครัว
แขกทั้งสามคนที่ตายอย่างน่าสงสาร กลับมาเกิดเป็นลูกชายทั้งสามของพวกเขา
มีแต่คนบอกว่า พวกเขาเป็นอัจฉริยะตั้งแต่เด็ก
พวกเขาเติบโตมาดั่งสิ่งล้ำค่าของพ่อแม่
พวกเขาสอบราชการผ่าน
หลังจากที่พ่อแม่กำลังมีความสุขสุดๆ อยู่นั้น
พวกเขาก็กลับมาตายจากไป
นั่นล่ะวิธีการแก้แค้นของพวกเขา
พวกเขาทำทุกอย่างที่พ่อแม่ต้องการจนสำเร็จ
และในตอนที่พ่อแม่กำลังมีความสุขที่สุดอยู่นั้น
พวกเขาก็ทำลายความรู้สึกนั้นทิ้งไป
นั่นคือการแก้แค้นที่ดีที่สุด
[ปฏิเสธ]
[บล็อก]
แปลกจัง
หมายความว่าไง
ตอนที่ฉันออกกำลังกายอยู่
ป้าไม่รู้ใช่มั้ยคะ ว่าทำไมคนที่เคยอยู่บ้านหลังนั้น
ถึงได้ย้ายออกไป
นั่นสิ
ทำไมถึงย้ายออกนะ
คุณป้าที่อยู่บ้านหลังนั้น
เธอฆ่าตัวตายค่ะ
ทุกคนก็เลยย้ายออก ทั้งคุณลุงและพี่ยองแจ
แต่คนอื่นตัดสินใจว่า จะทำเหมือนพวกเขาไม่เคยอยู่ที่นี่มาก่อน
มันทำให้หนูหงุดหงิดมาก
ไม่อยากเชื่อว่าคนที่เคยอยู่บ้านหลังนี้ เธอจะฆ่าตัวตาย
มันกวนใจฉันมากเลย
มันต้องมีเบื้องหลังอะไรอยู่แล้วล่ะ อย่าไปสนใจเลย
ก็จริงค่ะ
ฉันกลัวว่าโชคไม่ดีของพวกเขา
จะทำให้เราเจอเรื่องไม่ดีไปด้วย
เอาอีกแล้ว
ผมก็คิดว่าคุณไม่สบายใจอะไรเสียอีก
ทำไมฉันต้องรู้สึกแบบนั้นด้วยล่ะ
เรามาขอให้เขาไปสู่สุขติ
- และสวดมนต์ให้คนที่เหลือกันเถอะ - เข้าใจแล้วครับผม
คุณนี่
อย่ามาฟังแบบขอไปทีนะ
รู้แล้ว รู้แล้วครับ
ฮวังชียองได้แต่งงานกับผู้หญิงที่ดีจริงๆ
คุณเพิ่งจะรู้เหรอ
คุณน่าจะดีใจนะ ว่าอย่างน้อยผมก็รู้แล้ว
ในอนาคตก็เตือนความจำผมบ่อยๆ นะครับ คุณอีซูอิมครับ
ฉันต้องทำให้คุณรู้ด้วยเหรอ
แน่นอนสิ
ผมจะรู้ก็ต่อเมื่อคุณพูดเท่านั้นล่ะ
จะให้เตือนยังไงดีคะ
- แบบนี้เหรอ แบบนี้เหรอ - รู้แล้วๆ
แม่ครับ
ได้ยินมั้ยครับ
เสียงหัวเราะของพ่อ
แม่ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงอีกแล้วนะครับ
ทั้งผมและพ่อเราอยู่กันอย่างดีเลยครับ
อรุณสวัสดิ์
หวัดดี
- เชิญครับ - ขอบคุณครับ
- ผอ. ล่ะ - ทางนี้เลยครับ
เรามาถึงแล้ว
- จับหน่อย - โอเคๆ
- ทางนี้เลยครับ - ครับๆ
คนดังเหรอ
ชานมีเหรอ
- ง่วงเหรอ - เจ็บๆ
- ถ้าง่วงล่ะก็... - ฉันเจ็บหลัง
โอเคๆ
บอกผอ. ตอนที่กำลังผ่าตัดด้วยนะ
- เจ็บหลังจัง - รีบเอาลงเร็วเข้า
ห้ามถ่ายรูปนะครับ ขอทางด้วยครับ
ชานมีวง AOA เหรอ
- เธอเจ็บหลังน่ะครับ - หลังเหรอ
เดี๋ยวสิ
เดี๋ยวนะ ที่โรงพยาบาลเราเหรอ
ลูกชายของเพื่อนสนิทผอ. เป็นซีอีโอของค่ายน่ะครับ
โห
เจ็บหลังเหรอ
แผนศัลยกรรมออร์โธปิดิกส์
ว้าว
ต้องแต่งหน้าสักหน่อยแล้ว
ข่าวดี ข่าวดีครับ
- อะไรกันตั้งแต่เช้า - ผมมีข้อมูลใหม่มากมาบอกครับ
ชานมีวง AOA จะผ่าตัดหลัง ที่โรงพยาบาลของเราครับ
อะไรนะ
♪ ส่ายก้นกันหน่อย ♪
♪ บิงเกิล แบงเกิล ♪
♪ แบง แบง บิงเกิล แบงเกิล ♪
ไม่รู้จักเหรอครับ
ดังมากเลยนะครับตอนนี้
นายเป็นอาจารย์หมอนะ
นายช่วยทำตัวให้ดูสง่าหน่อยได้มั้ย ไม่ว่าคนไข้จะเป็นใครก็ตาม
ไม่ใช่อะไรนะ ซีอีโอของค่ายชานมี
เป็นลูกชายเพื่อนสนิทของผอ. ครับ
แล้วเกี่ยวอะไรด้วย
คนไข้ก็เท่าเทียมกันหมดล่ะ
หัวหน้าก็จริงๆ เลย
เขาเป็นเพื่อนสนิทของผอ.
ผอ. ดูแลเขาเหมือนลูกชายเลย
แล้วไงต่อ
ถ้าหัวหน้าผ่าตัดครั้งนี้ผ่านไปได้ด้วยดีล่ะก็
ใครจะรู้หัวหน้าอาจเอาชนะใจ และได้รับการยกย่องจากผอ. ก็ได้
ยกย่องอะไร
เราไม่ได้มีความคิดแบบนั้นสักหน่อย
แต่ว่า...
ไม่ใช่แบบนั้น...
คังจุนซังพูดอยู่ครับ
ตอนนี้เลยเหรอครับ
ผมจะรีบลงไปเดี๋ยวนี้
เยส
เลขาโทรมาใช่มั้ยครับ
มีอำนาจสักแค่ไหนกัน ถึงได้มาสั่งให้ฉันไปโน่นไปนี่
เขาต้องเสนอกับผอ. ชเวโดยตรงอยู่แล้ว
ก็หัวหน้าเป็นผู้เชี่ยวชาญ ด้านกระดูกสันหลังของจูนัม
ยังไงผอ. ก็ต้องให้เกียรติหัวหน้า
ให้โชว์ฝีมือทำการผ่าตัดครั้งนี้อยู่แล้ว
หัวหน้า
หัวหน้าครับ
ไม่ต้องกังวลเรื่องผ่าตัดนะครับ
เข้ามาเลยครับ
หมอคัง
วันจันทร์หน้าช่วงเช้ามีผ่าตัดใช่มั้ย
ครับ ผมมีผ่าตัดตั้งแต่ 10 โมงเช้าครับ
จริงเหรอ
ไหนขอดูหน่อยสิ
ห้อง 10 ห้อง 11
และห้อง 12 เหรอ
มีผ่าตัดสามเคสพร้อมกันเลยเหรอ
เปล่าครับ
ผมจองห้อง 12 ไว้เผื่อจำเป็นต้องใช้น่ะครับ
คุณนี่มัน
จะอยากผ่าตัดอะไรขนาดนั้น
ที่ห้องผ่าตัดไม่ค่อยว่างเป็นเพราะหมอคังนี่เอง
ทั้งสองเคสเป็นผ่าตัดง่ายๆ
ผมสามารถทำการผ่าตัดห้อง 12 ได้อีกเคสสบายๆ เลยครับ
เหรอ
เข้ามาเลยครับ
หมอฮวัง
มานี่ๆ มานั่งนี่เร็ว
ครับ
หมอคังแค่จองห้องผ่าตัดเบอร์ 12 ไว้เฉยๆล่ะ
ไม่ต้องกังวลไปแล้วนะ วันจันทร์ทำการผ่าตัดได้ตั้งแต่เช้าเลยนะ
ฝากด้วยนะครับ
ครับ
ยังไม่ไปอีกเหรอ
ไปได้แล้ว ดูเหมือนจะยุ่งอยู่นี่ ไปได้แล้ว
ครับ
เอาล่ะ
นี่หมอฮวังครับ
ถ้าเทียบกับแผนกกระดูกและข้อ ที่ใช้แว่นขยาย
และใส่สกรูเข้าไปในกระดูกแล้ว
แบบนี้มันต้องดีกว่าอยู่แล้ว
เขาจะผ่าตัดโดยใช้ไมโครสโคป
เขาสามารถทำให้เส้นประสาท ได้รับความเสียหายน้อยที่สุดด้วย
นอกจากงานวิจัยของหมอฮวัง ที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติแล้ว
การผ่าตัดของเขาก็เหมือนงานศิลป์เลย
งานศิลป์
ถ้างั้นรบกวนฝากช่วยดูแลชานมีด้วยนะครับ
เอกสารที่ให้อนุมัติเมื่อเช้าอยู่ไหนเหรอครับ
นี่ค่ะ
[โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยจูนัม]
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
นั่นสิ เกิดอะไรขึ้นกันนะ
สุดยอดไปเลย
นี่! นี่!
ฉันจะต้องได้เป็นหนึ่งในทีมผ่าตัดชานมีนะ รู้มั้ย
นี่พวกนาย
เขาเพิ่งทำงานปีแรกเองนะ
คนที่ทำมาสี่ปีไม่ควรได้ทำงานนี้เหรอ
ไอ้พวกนี้นี่
ฉันเสนอตัวฉันเองเป็นไง
ก็คงเป็นเกียรติแก่ชานมีล่ะครับ
นายนี่...
- ใช่มั้ย ต้องเป็นเกียรติอยู่แล้ว - แน่สิครับ หมอชเว
มัวแต่ทำอะไรกันอยู่
ไม่ไปทำงานกันหรือไง
ครับๆ
นี่ คนไข้ห้อง 402 เป็นไงบ้าง
ไม่ได้ผ่าตัดเหรอครับ
ไว้นี่นี่
ให้ตายสิ
[แผนกศัลยกรรมกระดูกและข้อ]
[สวนแห่งต้นวอลนัท]
ใครคะ
ลมอะไรหอบมาคะเนี่ย
ไปปิกนิกกันมั้ยคะ ฉันทำแซนวิชมาด้วย
ดีเลยค่ะ อากาศก็ดีด้วย
ว้าว ดีจังเลยค่ะ
ไม่รู้เลยว่าหน้าบ้านจะมีสวนสวยๆ แบบนี้ด้วย
วิวสุดยอดไปเลยใช่มั้ยคะ
ปัญหาคือคนที่อยู่ต่างหาก
คือว่า
ถ้าไม่เป็นการรบกวนเกินไป คุณช่วยเล่าเรื่อง คนที่เคยอยู่บ้านฉันหน่อยได้มั้ยคะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
ฉันคิดว่าทุกคน
คงมีชีวิตที่เหมือนกันหมด
พี่มยองจูที่เคยอยู่บ้านหลังนั้น เป็นที่อิจฉาของคนทั้งหมู่บ้านเลยค่ะ
สามีก็มีความสามารถ
กำลังจะได้เป็นผอ. คนใหม่ ของโรงพยาบาลจูนัม
ลูกชายก็ติดคณะแพทย์ ม. โซล
และกำลังจะเป็นหมอรุ่นที่สามของครอบครัว
เธอได้รางวัลเป็นตั๋วไปล่องเรือเที่ยวแท้ๆ
ทำไมคนแบบเธอถึง...
นั่นสิคะ
ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม่พี่มยองจู ถึงตัดสินใจทำแบบนั้น
แต่คืนนั้น
ฉันบังเอิญเห็นพี่เขาทะเลาะกับสามี
ฉันตกใจมากเลยค่ะ
เพราะเรารู้กันว่าพวกเขาเป็นคู่ที่น่าอิจฉา
ฉันน่าจะรู้ให้เร็วกว่านี้
ไม่มีอะไรเหมือนที่เห็นเสมอไป
ผู้หญิงที่อยู่ในหมู่บ้านนี้ ไม่สิ
ฉันก็เหมือนกันค่ะ
พวกเขาอยากจะโชว์แต่ด้านดีๆ ให้คนอื่นได้เห็น
และก็ทำเหมือนไม่ได้จ้างครูสอนพิเศษ ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วก็จ้างเหมือนกัน
ตอนนี้คุณรู้แล้วใช่มั้ยคะว่า กำลังเผชิญกับอะไรอยู่
พวกเขาคงเกลียดฉันมากแน่นอนเลยค่ะ
แม่เยซอ
คงรอที่จะสั่งสอนคุณอยู่
เพราะทั้งเยซอและอูจู เป็นอันดับหนึ่งของโรงเรียนทั้งคู่
ใช่แล้ว
อูจู
มีเคล็ดลับอะไรถึงได้เรียนเก่งเหรอคะ
ฉันสงสัยจริงๆ นะคะ
เพราะเขาเรียนเก่งทั้งๆ ที่ไม่ได้เรียนพิเศษอะไรเลย
ถ้าฉันไม่ให้ลูกเรียนพิเศษนะ...
ฉันไม่ได้อยากให้พวกเขาเรียนเลยค่ะ
ไม่มีเคล็ดลับอะไรหรอกค่ะ
แค่ปล่อยให้อูจูทำสิ่งที่ต้องการ
ฉันแค่พยายามที่จะคิดในแบบที่เขาคิด
คิดแบบที่เขาคิดเหรอคะ
แม่อูจู ฉันเริ่มจะไม่ชอบคุณแล้วนะคะ
โอ้ ขอโทษนะคะ
ความจริงฉันก็แค่พยายามเป็นแม่ธรรมดาๆ นี่ล่ะค่ะ
คุณทำงานอะไรเหรอคะ
คุณดูไม่น่าจะเป็นแม่บ้านเฉยๆ
ฉันไม่ได้มีงานอะไรหรอกค่ะ
แค่เคยเขียนหนังสือเด็กมาก่อนน่ะค่ะ
เป็นนักเขียนที่ไม่ได้ตีพิมพ์มาสิบปีแล้วค่ะ
นักเขียนหนังสือเด็กนี่เอง
ดีเลยค่ะ ถ้าเป็นนักเขียน ก็ต้องชอบอ่านหนังสือ
อยากเข้าชมรมวิจารณ์หนังสือมั้ยคะ
ชมรมวิจารณ์หนังสือเหรอคะ
[ออมฟาลอส]
เดี๋ยวนี้คนส่วนใหญ่เอาแต่ เล่นมือถือกันตอนอยู่บ้าน
พวกเราได้อ่านหนังสือ และแลกเปลี่ยนความเห็นกัน นี่มันดีมากเลยค่ะ
วัตถุประสงค์มันดีใช่มั้ยคะ
ไหนขอดูหน่อย
"พฤติกรรมฝูงชน" "จิตวิญญาณแห่งกฎหมาย"
"เจ้าชาย" "ยีนเห็นแก่ตัว"
"อุตมรัฐ" ของเพลโตเหรอคะ
โอ้โห
คุณจะบอกว่าเด็กๆ อ่านหนังสือพวกนี้เหรอคะ
ใครเป็นคนเลือกหนังสือคะ
สามีของฉันเองค่ะ
เพราะเขาเป็นคนก่อตั้งและดูแลออมฟาลอส
อ๋อ
แต่ว่าพอเวลาผ่านไป มันเริ่มไม่เหมือนการวิจารณ์แล้วค่ะ
แต่ว่ามันต้องดีแน่เลยค่ะ
คุณจะต้องลงทะเบียนในคาเฟ่ก่อนนะคะ
เดือนนี้อ่านหนังสือเรื่องอะไรเหรอคะ
ลูกรู้ใช่มั้ยว่ายองแจ ไม่ได้ไปลงทะเบียนที่คณะแพทย์ ม. โซล
แม่คิดมาพักนึงแล้ว
สาเหตุที่ทำให้ยองแจ และแม่ยองแจเป็นแบบนั้น
มันต้องเกี่ยวข้องกับโค้ชคิมจูยองแน่นอน
เลยไล่เธอออกเหรอคะ
ลูกเชื่อแม่ใช่มั้ย
ลูกคิดว่าแม่จะทำอะไร โดยไม่มีเหตุผลเหรอ
แม่ต้องพยายามขนาดไหน ถึงจะได้ตัวโค้ชมา
แม่จะไล่โค้ชออกโดยที่ไม่มีเหตุผล และไม่ปรึกษาลูกอย่างนั้นเหรอ
แล้วสาเหตุคืออะไรล่ะ
แค่ได้จดหมายตอบรับจะไปมีความหมายอะไร
ถ้าสุดท้ายแล้วผลมันออกมาไม่ดี
ต้องการแค่นั้นเหรอ ทั้งครอบครัว...
ตอนนี้เราต้องตัดสินใจให้ดีนะ
ถ้าเริ่มแล้วเราต้องให้ เขาดูแลไปตลอดสามปีเลยนะ
ลูกก็เก่งขนาดนี้ ทำไมเราต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงด้วย
แต่ว่า
แต่ว่าถ้าโค้ชคิมจูยองช่วยเรา ก็จะมีเปอร์เซ็นเข้าแพทย์ ม. โซล...
แน่นอนว่าเปอร์เซ็นต์มันต้องสูงอยู่แล้ว
แต่ว่าลูกแม่เป็นใคร
แม่เชื่อว่าต่อให้ไม่มีโค้ชคิมจูยอง ลูกก็ต้องทำได้แน่นอน
ภายในสองสามวันนี้
แม่ต้องหาติวเตอร์ที่ดีกว่า โค้ชคิมจูยองให้ได้แน่นอน
แม่รู้ใช่มั้ยว่าใกล้สอบกลางภาคแล้ว
ไม่ต้องกังวล
แม่จะจ้างติวเตอร์หัวกะทิ ของโรงเรียนมัธยมปลายชินอาเอง
เป็นไปได้ไงที่โรงเรียนกวดวิชาในแทชีดง
จะไม่มีห้องเรียนสำหรับโรงเรียนชินอา
โรงเรียนชินอามีชื่อเสียงมาก ไม่มีครูคนไหนมาสอนพิเศษได้หรอกค่ะ
ขอโทษนะคะคุณแม่
ถ้าเราเปิดโดยที่ไม่สนใจ และผลออกมาไม่เป็นที่น่าพอใจแล้วล่ะก็
เราจะรับมือกับกระแสได้ยังไงล่ะครับ
ขอโทษด้วยนะครับ
[มินจีฮเย]
คุณแม่ ขอโทษด้วยนะคะ
แต่เราไม่สามารถ จัดเวลาสอนเดี่ยวให้เยซอได้ค่ะ
ถ้าต้องการให้ฉันไปสอนจริงๆ คุณแม่หากลุ่มแล้วติดต่อมาอีกทีนะคะ
อ่านนี่เหรอครับ
เยบินกับซูฮันต้องอ่านด้วยเหรอครับ
พวกเขาเพิ่ง 14 เองนะ
ตกใจใช่มั้ย
อ่านหนังสือด้วยกัน และมาแลกเปลี่ยนความเห็นกัน
เพื่อหาข้อสรุป วัตถุประสงค์มันดีมากเลย
โกหกทั้งนั้นล่ะครับ
ทั้งหมดก็เพื่อสอบเข้ามหาลัยทั้งนั้น
ตั้งแต่ที่เขาให้นักเรียนต้อง บันทึกรายชื่อหนังสือที่อ่านด้วย
แต่ละเดือนพวกเขาต้องอ่านหนังสือยากๆ และต้องเขียนรายงานอีก
ทำไมเด็กๆ ต้องเหนื่อยแบบนี้ด้วย
เขาเริ่มตั้งแต่สองปีที่แล้ว
ตั้งแต่ป. 5 เนี่ยนะ
ให้ตายสิ
นี่พวกเขาทำอะไรกับเด็กเล็กๆ เหล่านี้เนี่ย
ผมว่าผมคงต้องอ่านหนังสือเล่มนี้ใช่มั้ยครับ
เพราะยังไงแม่ก็ต้องเข้าชมรมนั้นให้ได้แน่นอน
ลูกชายอยากเข้าด้วยมั้ย
- แน่นอนสิครับ - โอเค
โอเค
ซาราทุส... ซารา...
ลิ้นพันกันหมดแล้ว
ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้มาพักนึงแล้ว
นี่มันหมายความว่ายังไงเนี่ย
ไม่ใช่เยซอเข้าใจอยู่คนเดียวอีกนะ
น่าหงุดหงิดจริงๆ
เธอต้องทำรายงานเสร็จแล้วแน่เลย
ไม่ได้ ไม่ได้ ฉันจะปล่อยให้เกิดขึ้นไม่ได้
[โพสต์ล่าสุด]
[ช่วยพิจารณาใบสมัครด้วยค่ะ]
"สวัสดีค่ะ ฉันแม่ของอูจูที่เพิ่งย้ายมาใหม่ค่ะ"
"ช่วยอนุมัติ..."
ให้ตายนี่มันเรื่องอะไรเนี่ย
[แม่โดฮุน]
[จินจินฮี]
ว่าไง
คุณพี่ คุณพี่
ผู้หญิงคนนั้น แม่ของอูจู หล่อนส่งใบสมัครเข้าออมฟาลอสด้วย
ดูเหมือนเธอจะเข้าชมรมวิจารณ์หนังสือด้วย
ผู้หญิงที่บล็อกเบอร์ฉัน แต่อยากจะเข้าชมรมวิจารณ์หนังสือเนี่ยนะ
ใครเป็นคนบอกหล่อนเรื่องออมฟาลอสกันนะ
จะเป็นใครไปได้ก็มีแต่ภรรยา ศาสตราจารย์ชาเท่านั้นล่ะ
พวกเขารับสมาชิกใหม่ ทั้งๆ ที่ไม่ได้ถามสมาชิกคนอื่นได้ยังไง
สามีตัวเองเป็นหัวหน้าชมรมเข้าหน่อย จะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ
ใช่มั้ยล่ะ
ผู้หญิงที่เป็นลูกพ่อค้าขายซุปเลือดวัว จะตามเราทันได้ยังไง
เธอยังไม่ได้รับการอนุมัติใช่มั้ย
ถ้าหล่อนได้เข้าร่วม ฉันกับเยซอจะออกเอง
บอกภรรยาศาสตราจารย์ชาให้ด้วยนะ
ฉันมีสายเข้า แค่นี้ก่อนนะ
คุณแม่โดฮุน
วันนี้มีเวลามั้ย
ไม่ได้หรอกค่ะ
กฎก็บอกไว้อยู่แล้วว่า คนที่อยู่ที่นี่สามารถสมัครเข้าได้ทุกคน
แต่ว่าถ้าแม่อูจูเข้ามาในชมรม พี่ซอจิน เยซอ เยบิน และก็ครอบครัวฉันจะออกทั้งหมด
เอาเลยค่ะ
พี่เขา
ฝากบอกมาแบบนี้
แน่นอนว่าฉันไม่คิดแบบนั้น
แม่ซูฮัน ไม่คิดเหรอคะว่าตอนนี้ ชมรมวิจารณ์หนังสือกำลังมีปัญหา
อะไรนะ
แน่นอนว่าเยซอเดิมแกก็พรีเซนต์เก่ง และตั้งใจมากอยู่แล้ว
แต่ว่าต้องมาเขียนตามที่เยซอบอกทั้งหมดมัน...
โอ๊ะ
ทำไมเราคิดเหมือนกันเลยคะ
มันก็ดีนะคะที่เธอเก่ง แต่มันไม่มากไปหน่อยเหรอ
เธอได้หน้าไปคนเดียวเลย
รู้มั้ยคะ ทุกครั้งที่เธอยกมือ
ฉันอยากจะตีหัวเธอให้เหมือนตีหัวตัวตุ่นเลยค่ะ
ดูสิคะทำไมเขาถึงได้เกรดดี ทั้งๆ ที่ไม่ต้องเรียนพิเศษ
ฉันหมายถึงอูจูน่ะค่ะ แถมแกยังสดใสอีกด้วย
และแม่อูจูเป็นนักเขียนหนังสือเด็กด้วยค่ะ
- นักเขียนเหรอคะ - ค่ะ
ยัยซุนแดกุกนั่นน่ะนะ
ว่าไงลูกชาย
หนังสือสนุกมั้ยครับ
ผมไม่รู้เลยว่าเขาพูดเรื่องอะไร
มีหนังสือธรรมดาง่ายๆ ตั้งเยอะที่ให้อ่าน
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องให้อ่าน หนังสือยากขนาดนี้ด้วย
เริ่มอ่านเล่มนี้ก่อนแล้วกัน
นีทเช่เป็นคนเขียนประวัติของเขาเอาไว้เอง
เริ่มอ่านจากบท "คือพจนาซาราทุสตรา" นะ
ถ้าอ่านอันนี้ก่อน ลูกจะเข้าใจหนังสือเล่มนั้นง่ายขึ้น
โอ้
ขอบคุณนะครับแม่
แต่ว่าถ้าอ่านแล้วยังไม่สนุกอีกล่ะก็
ไม่ต้องไปอ่าน โยนทิ้งไปเลย
ได้แลกเปลี่ยนความคิดมันก็ดี แต่น่าจะเลือกจากความสนุกมาก่อนสิ
ยังไงผมจะลองอ่านดู
ใช่แล้ว
คังเยซอก็อยู่ในชมรมด้วยใช่มั้ยครับ
เธอไม่ธรรมดาเลย
เยซอทำไมเหรอ
ถึงเป็นแม่ก็รับมือเธอไม่ไหวหรอกครับ
จริงเหรอ
ได้ยินมาว่าแม่ของเยซอ เก่งเรื่องให้การศึกษากับเด็กๆ มากเลย
ไม่จริงเลย
ถ้าฉันจ้างโค้ชให้เยซอจริง แล้วฉันจะมาหากลุ่มกับเธอทำไม
คราวก่อนเธอปฏิเสธที่จะสร้างกลุ่มเองนะ
ฉันเลยคิดว่าเธอจ้างโค้ชพิเศษหรืออะไรแล้ว
ตอนแรกแกบอกจะทำทุกอย่างด้วยตัวเอง
แต่สงสัยจะถึงสอบกลางภาคแล้ว เธอเลยสติแตกน่ะ
ไม่จริงอะ ไม่มีทางที่เยซอจะเป็นแบบนั้นหรอก
ฉันจะโทรมาบอกเรื่องสร้างกลุ่ม แต่มีกลุ่มกันอยู่แล้วพอดี
ให้เยซอเข้าด้วยคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง
นั่นคือสิ่งที่เธอคิด
แต่เธอก็รู้ว่าโดฮุนค่อนข้างเอาแต่ใจ
และเขาก็เพิ่งมาบอกกับฉันว่า
ถ้าอยู่กลุ่มเดียวกับเยซอ เธอก็จะเอาแต่ตอบอยู่คนเดียว
โดฮุนถามบ้างก็ได้นี่
ฉันก็บอกไปแล้ว
"แล้วทำไมลูกอยู่เฉยๆ เหมือนคนโง่ล่ะ"
เขาบอกว่าเขาก็ถามแล้ว
แต่พอเขารวบรวมความกล้าถามออกไป เยซอก็จะพูดว่า
"นี่โง่หรือไง ทำไมถามเรื่องง่ายๆ แบบนั้นล่ะ"
ฉันก็อยากให้เยซอร่วมกลุ่มนะ
แต่ลูกไม่ชอบจะให้ทำยังไง
ถ้าโดฮุนไม่ชอบจะทำอะไรได้ล่ะ
อ่อ
โดฮุนก็อยากเข้าคณะแพทย์เหมือนกันใช่มั้ย
ถ้าเขาอยากเข้าคณะแพทย์
ก็ต้องมีรายงานและทำงานอาสาสมัครด้วย
ถ้าได้ทำที่โรงพยาบาลมหาลัยก็คงจะดี
ก็ใช่น่ะสิ
ฮเยนาและซองแจคิดยังไง ถ้าให้เยซฮมารวมกลุ่มด้วย
คงต้องลองไปถามดูก่อน
ถ้าพวกเขาโอเค โดฮุนก็ไม่น่ามีปัญหา
ขอบใจนะ
ฉันต้องทำให้มั่นใจว่าเยซอจะอยู่ในลิสต์
หนูทำผิดอะไร
ถ้ามีคนมาเรียกลูกว่าไอ้โง่ ลูกจะชอบมั้ย
คิดถึงเพื่อนในห้องด้วยสิ
ก็พวกเขาเอาแต่ถามคำถามโง่ๆ นี่
แต่ว่าทำไมเอาเรื่องนี้มาพูดตอนนี้
อย่าบอกนะว่าแม่จับกลุ่มกับโดฮุนน่ะ
แม่ไปถามโรงเรียนกวดวิชาดังๆ ในแทชีดงมาหมดแล้ว
ไม่มีห้องพิเศษสำหรับโรงเรียนชินอาเลย
แม่ของโดฮุนบอกว่า เขาเพิ่งจับกลุ่มกันได้ไม่นาน
และติวเตอร์ก็ระดับหัวกะทิ
พวกเขามีแค่สามคนเอง
โดฮุน ซองแจ และก็ฮเยนา
ฮเยนา ฮเยนาเหรอ
แม่บ้าไปแล้วหรือไง
ไม่เอา หนูไม่เอาด้วย
ช่วงสอบกลางภาคแบบนี้ หาติวเตอร์ส่วนตัวไม่ได้เลย
แล้วแม่ไปไล่โค้ชคิมออกทำไม
ไหนแม่บอกว่าเตรียมพร้อมไว้หมดแล้วไง
หนูเชื่อแม่แล้วนี่มันอะไรกัน
แม่รีบโทรไปหาโค้ชเลยนะ
โทรหาโค้ชคิมเลยนะ
เยซอ แม่อธิบายทุกอย่างให้ฟังแล้วไง
หนูคือพี่ยองแจหรือไง
คิดว่าหนูคือพี่ยองแจเหรอ
มันใช้ได้เหรอที่แม่กังวลว่าหนูจะเป็น คนขี้แพ้แบบพัคยองแจ
ดี ถ้าแม่ไม่โทรหนูโทรเอง
นี่ ทำอะไรของลูกน่ะ วางสายเดี๋ยวนี้
วาง
จากผลการวิเคราะห์
ซอจุนและกีจุนมีโอกาส
ที่จะสอบผ่านมากกว่าซองกยูครับ
เธอบอกว่าฝาแฝด เรียนโรงเรียนเดียวกับเยซอใช่มั้ย
ครับ อยู่โรงเรียนและหมู่บ้านเดียวกัน
[คังเยซอ]
เยซอโทรมาครับ
ไม่ต้องรับ
จะปล่อยให้จบแบบนี้จริงๆ เหรอครับ
โค้ชคิมไม่ยอมรับสายหนูด้วย
ถ้าหนูสอบไม่ติดแพทย์ม. โซล แม่จะรับผิดชอบใช่มั้ย
แม่ทำแบบนี้กับหนูได้ยังไง
แม่รู้มั้ยว่าหนูเกลียดฮเยนาแค่ไหน
แล้วจะให้หนูไปจับกลุ่มเรียนกับฮเยนายังไง
ฮเยนาก็เรียนเก่งเหมือนกัน
เรียนกับเด็กเก่งเหมือนกันมันก็ดีไม่ใช่เหรอ
ไม่เอา ไม่เอา
คนเรียนคือหนู แม่มีสิทธิอะไรมาไล่โค้ชออกแบบนี้
โทรเดี๋ยวนี้
พาโค้ชคิมกลับมาให้ได้
คุณแม่เยซอ ฉันจะโอนเงินคืนให้ ช่วยส่งเลขบัญชีมาด้วยค่ะ
อยากจะบ้าตาย
- เรามาแล้ว - ปล่อยๆ
โย่ โย่ โย่
ใช่แล้ว
ใช่แล้ว ใช่แล้ว มาเลย
สวัสดีครับ
อยากตายจริงๆ จะดื่มอะไรได้ทุกวี่ทุกวัน
- ใครเนี่ย - ภรรยาหมอครับ
คือว่า
วันนี้...
มีเรื่องน่าอายเกิดกับหัวหน้าคังด้วย
เราก็เลยไปดื่มกันมา
- ใช่ครับ - พวกเขากล้าดียังไง
ออกมา เจ้าเต่าออกมา
เบื่อจริงๆ
หมออี ฉันต้องไปรับเด็กๆ
แม่บ้านยังอยู่ ช่วยพาไปส่งที่ห้องนอนหน่อยนะคะ
ได้ครับ ขับรถดีๆ นะครับ
- ขับรถดีๆ นะครับ - เธอจะไปไหน
ทางนี้ๆ ครับ
- เธอไม่ได้เรื่อง - จับไว้ๆ
- เธอไม่ได้เรื่อง - ว่าไงนะครับ
เปลี่ยน เปลี่ยน เปลี่ยนเป็นสาวสวยเร็ว
เดี๋ยวพวกผมจัดการเอง ขับรถดีๆ นะครับ
- สวัสดีครับ - ไว้เจอกันนะครับ
- อยากจะบ้าตาย - ทางนี้ครับ
เขาคือภาระจริงๆ
บ้านสวยจริงๆ
ยัยผู้หญิงน่าเกลียด
เยซอจ๊ะ
ยัยเด็กไม่มีมารยาท
คุณพี่
จะออกไปแล้วเหรอ
คุณพี่เราเอาไงดีคะ
ศาสตราจารย์ชายอมให้หล่อนเข้าชมรม
ว่าไงนะ
เธอได้บอกหล่อนตามที่ฉันบอกแล้วใช่มั้ย
บอกแล้วสิ
กฎบอกว่าใครในหมู่บ้านสามารถเข้าชมรมได้ มันก็ช่วยไม่ได้
แล้วคุณพี่จะทำยังไงต่อ
จะออกจากชมรมเหรอ
ทำไมฉันต้องออกด้วย เปลี่ยนเป็นทำให้หล่อนเข้าชมรมไม่ได้แทนสิ
ต้องแบบนี้สิคะ
คุณพี่ต้องทำให้หล่อนเข้าชมรมไม่ได้สิ ทำไมคุณพี่ต้องเป็นคนออกด้วย
ถ้าไม่มีคุณพี่กับเยซอ ชมรมก็ไม่มีความหมาย
โอเค เธอไปได้แล้ว
คุณพี่แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเยซอ
ทำไมโค้ชโจไม่ไปรับ ทำไมคุณพี่ต้องไปรับเองด้วย
ฉันยกเลิกโค้ชแล้ว
ยกเลิกเหรอ
ทำไมล่ะ
คุณพี่บอกจะส่งต่อวิธีกับข้อมูลต่างๆ ให้ฉันไง
ฉันมาคิดๆ ดูแล้ว เรื่องของยองแจมันกวนใจฉันมากเลย
หล่อนเป็นโค้ชให้ยองแจมาตั้งสามปี ฉันรู้สึกไม่ดีน่ะ
รู้สึกไม่ดีอะไร
โค้ชเขาไปบังคับให้พี่มยองจูฆ่าตัวตายหรือไง
หรือเขาขอให้ยองแจ สอบเข้ามหาลัยไม่ติดเหรอ
เธอทำให้ยองแจติดคณะแพทย์มหาลัยโซลเลยนะ
มันเกิดอะไรขึ้นกับพี่เนี่ย
ยองแจกับเยซอเป็นคนเดียวกันเหรอ
พี่กับพี่มยองจูเป็นคนเดียวกันหรือไง
แล้วทีนี้ฉันจะทำยังไงล่ะ ฉันหวังพึ่งพี่เลยนะ
แล้วจะทำยังไงดี
ไว้ค่อยคุยกัน เธอจะไปสายเอานะ
พี่คิดดูให้ดีนะ
คิดดูให้ดีๆ พี่กำลังจะทำพลาดนะ
[สามี]
กำลังจอดรถอยู่ค่ะ เดี๋ยวขึ้นไป
คุณทำอะไรของคุณอยู่
แค่ให้เลี้ยงลูกเนี่ย แล้วทำไมลูกถึงได้ไม่มีมารยาทแบบนี้
แค่เรียนเก่งอย่างเดียวได้เหรอ
น่ารำคาญจริงๆ
อะไรนะ "น่ารำคาญเหรอ"
นี่ ยังไม่หยุดอีก ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ
- จะไม่ลงมาเหรอ - ที่รัก ที่รัก
วันนี้เยซออารมณ์ไม่ค่อยดีน่ะค่ะ
เพราะคุณเอาแต่ให้ท้ายกันแบบนี้ไง ลูกถึงได้เป็นแบบนี้
เธอคิดว่าพ่อเธอเป็นใครกัน
ฉันคังจุนซัง คังจุนซัง
ฉันได้คะแนนสอบเข้ามหาลัย เป็นที่หนึ่งของประเทศ
กล้าดียังไงมาแสดงกริยาแบบนี้กับฉัน
โอเค เข้าห้องกันนะ
ปล่อย
จะที่นี่หรือที่ไหน ไม่มีใครทำอะไรถูกใจสักคน
ให้ตายสิ
[ยีนเห็นแก่ตัว]
เห็นหนังสือที่คังเยซอถือมั้ย
ไม่อัจฉริยะไปหน่อยหรือไง
เธออัจฉริยะอยู่แล้ว
เพราะเธอไงทำให้พ่อยิ่งเข้มงวดกับเรา น่าเบื่อจริงๆ
- พี่ๆ - อย่านะ
นี่อย่านะ
นี่!
ให้ตายสิ
[คือพจนาซาราทุสตรา]
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
ไม่ต้องมายุ่ง
นี่มันบ้าอะไรเนี่ย
[หลักศาสนาของนีทเช่: คือพจนาซาราทุสตรา]
โอ้โห
เธออ่านพวกนี้หมดแล้วเหรอ
ไม่ใช่ภาษาต้นฉบับสักหน่อย
เป็นอัจฉริยะจริงๆ ด้วย
เธอเป็นคนที่น่ารำคาญที่สุดในโลกเลยใช่มั้ยล่ะ
ยินดีต้องรับสู่นรก
นรกเหรอ
อืม
พูดถึงเรื่องชมรมวิจารณ์หนังสือเหรอ
นายโชคดีจัง
ไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำก็ได้
ถ้าไม่อยากทำนายก็แค่ไม่ต้องทำสิ
ฉันเหรอ
ต้องรอให้โลกถล่มก่อน
- ยากเหมือนกันนะคะ - ยากมากเลยค่ะ
สวัสดีค่ะ
ได้ยินว่าเป็นนักเขียนหนังสือเด็กเหรอคะ
รอคอยการวิจารณ์หนังสือวันนี้เลยนะคะ
อูจูต้องเก่งมากๆ แน่เลย
แม่เป็นนักเขียนแบบนี้
นั่นสิคะ
เขาไม่ต้องไปเรียนกวดวิชา การเขียนเรียงความในภาษาเกาหลีเลย
เพราะแม่เป็นนักเขียน
ฉันกับอูจูเข้าชมรมนี้เป็นงานอดิเรกเฉยๆ ค่ะ
อะไรนะคะ อ่านหนังสือเล่มนี้ เป็นงานอดิเรกเหรอคะ
นักเขียนต่างออกไปจริงด้วย
เราขอตัวก่อนนะคะ
ไปเถอะค่ะ คุณซูอิม
ให้ตาย
นักเขียนเหรอ
เอาชื่อไปเสิร์ชยังไม่เจอเลย นักเขียนอะไร
หล่อนคิดว่าเราหมกหมุ่นเรื่องเรียนพิเศษกัน
ไม่เข้าไปเหรอครับ
อุ๊ย ศาสตราจารย์ชา
คุณทำงานหนักทุกครั้งเลยนะคะ ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ
ไม่หรอกครับ
ไม่ว่าจะเรียนที่โรงเรียนหรือเรียนที่กวดวิชา เป้าหมายก็คือเข้ามหาลัย
ประเทศเป็นแบบนี้ เราก็ต้องเลี้ยงลูก ให้กล้าพูดกล้าแสดงออก
ไม่ใช่เหรอครับ
ใช่แล้วค่ะ
- เข้าข้างในกันเถอะค่ะ - ครับ
ถ้าที่นี่ไม่มีคุณอยู่จะเป็นยังไงกันนะ
ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ ศาสตราจารย์ชา
หนูคิดว่านีทเช่ เป็นปรมาจารย์ด้านการยกย่องตัวเอง
เขาพูดอย่างมั่นใจว่าหนังสือที่เขาเขียน คือของขวัญที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
"ทำไมฉันถึงฉลาดอย่างนี้นะ" "ทำไมฉันถึงอัจฉริยะขนาดนี้"
"ทำไมฉันถึงเขียนหนังสือที่เยี่ยมยอดแบบนี้นะ"
เขามักจะแนะนำหนังสือของเขาแบบนี้
นี่มันยกย่องตัวเองแบบสุดๆ เลยนะ
สำหรับหนูการที่นีทเช่มีมุมมองแบบนี้
มันแปลกใหม่มากๆ เลยค่ะ
มันทำให้หนูรู้ว่าการที่เรายกย่องตัวเอง ก็ไม่ใช่เรื่องไม่ดีค่ะ
การที่เราเชื่อมั่นว่าตัวเองดี นั่นคือพลังแห่งการยกย่องตัวเอง
เพื่อที่จะให้เป็นอย่างนั้น นีทเช่บอกว่า
ทุกคนควรจะมีศัตรูเอาไว้
ที่โรงเรียนหนูมีคนที่ไม่ชอบมากๆ อยู่คนนึง
และตอนนี้หนูได้รู้แล้วค่ะว่า
เธอคือเพื่อนแท้ของหนู
หนูจะต้องใช้เธอพัฒนาให้ตัวเอง
มองโลกในแง่ดีขึ้น และเอาชนะตัวเองให้ได้ค่ะ
หนูก็จะเป็นอภิมนุษย์ให้ได้
ว้าว
แล้วซอจุนล่ะ คิดว่ายังไงบ้าง
นีทเช่บอกว่าจิตใจของมนุษย์ แบ่งออกเป็นสามระดับ
อันดับแรกก็คือ อูฐที่ขนของที่ไม่ใช่ของตัวเอง เดินข้ามทะเลทราย
ผมคิดว่าอันนี้
เหมือนกับสภาพของนักเรียนหลายๆ คนครับ
มันทำให้ผมรู้สึกเศร้า
เศร้าเหรอ เศร้าอย่างนั้นเหรอ
ผมคิดว่าทุกคนมีเป้าหมายและทางของตัวเอง
โยนความคิดอ่อนแอทิ้งไป
เปลี่ยนจาก "ฉันควรจะ" เป็น "ฉันจะ"
นั่นทำให้ระดับต่อไปคือสิงโตไงครับ ทำไมถึงไม่เข้าใจล่ะครับ
ตอบมาด้วยครับ
ขอโทษนะครับ คุณผู้ดำเนินรายการ
ทำไมเราไม่พักสักสามนาทีล่ะครับ ผมคอแห้งพอดีเลย
ดื่มอะไรดีคะ ศาสตราจารย์ชาดื่มอะไรดีคะ
เอามาให้ผมหน่อย
เอามา
อะไร อะไรเนี่ย
จะกินอะไร
ค่ะ คุณแม่
เยซอกับโค้ชไปด้วยกันได้ดีมั้ย
อะไรนะคะ
ค่ะ ไปกันได้ดีเลยค่ะ
มาคุกเข่าขอร้องให้ฉันช่วยขนาดนั้น
แล้วไม่เห็นมาบอกอะไร หลังจากนั้นเลยล่ะ
ฉันก็ควรจะรู้ไม่ใช่เหรอ ว่ากำลังไปด้วยดีหรือไม่
ขอโทษด้วยนะคะคุณแม่ ช่วงนี้ฉันยุ่งมากเลยค่ะ
ยุ่งเหรอ
เธอทำอะไรอยู่เหรอ ถึงได้ยุ่งขนาดนั้น
อย่าคิดว่าพวกเขาจะตั้งใจทำงาน เพียงเพราะว่าเราจ่ายเงินให้
ต้องเช็กรายละเอียดทุกอย่างตั้งแต่หนึ่งถึงสิบ
พวกเขาจะได้ไม่ทำให้เงินเธอสูญเปล่า
จะจำไว้ค่ะ คุณแม่
ไว้จะรายงานให้ทราบ...
ฉันอาจงงๆ ไปบ้าง
แต่วันนี้เป็นวันแรกของฉัน ฉันจะขอดูก่อนแล้วกันนะคะ
ครับ
ตอนแรกทุกคนก็สับสนทั้งนั้นล่ะครับ
การวิจารณ์หนังสืออาจเป็นเรื่องใหม่
แต่ที่ปราสาทที่สวยงามแห่งนี้
เราสามารถส่งต่อมรดก ทางจิตวิญญาณของเราให้กับลูกๆ ได้
มันเป็นสิ่งที่มีความหมายมากเลยครับ
ไหนว่าเป็นการวิจารณ์หนังสือไง มรดกอะไรมาจากไหนล่ะ
คุณเป็นนักเขียนหนังสือเด็ก
ช่วยส่งต่อความคิดเห็นของคุณ ได้ตลอดเลยนะครับ
ค่ะ
และอูจูที่เข้าร่วมชมรมเป็นวันแรก
คิดยังไงกับซาราทุสตราบ้าง
ผมจะบอกว่าหนังสือมันยากมาก ผมก็เลยอ่านข้ามๆ น่ะครับ
การที่จะเข้าใจความคลาสสิก แน่นอนว่ามันต้องยากอยู่แล้ว
ยังไงก็ช่วยบอกความรู้สึก ในส่วนของที่ได้อ่านมาหน่อยสิครับ
ปกติแล้วพวกแก๊งจะต่อสู้กันที่มุมถนน นักมวยจะต่อสู่กันบนสังเวียน
แต่ว่านีทเช่ไม่ได้เลือกว่าจะเป็นมุมถนน หรือสังเวียน
เขาเป็นนักปราชญ์ ที่พร้อมปล่อยหมัดอัปเปอร์ตัตใส่ทุกอย่าง
ที่เกี่ยวกับการมีอยู่ของมนุษย์ และทุกอย่างที่เกี่ยวข้อง
ถ้าคุณรักโชคชะตาของตัวเอง และใช้ชีวิตอย่างแน่วแน่
ไม่คิดว่าจะใช้เพื่อนเพื่อที่จะ พัฒนาตัวเอง
คุณก็จะข้ามข้อจำกัดของตัวเอง และเป็นคนที่น่าทึ่งได้
และนี่ก็คือการเป็นอภิมนุษย์
นั่นคือสิ่งที่ผมเข้าใจจากหนังสือครับ
เหมือนคุณอูจูจะเข้าใจผิด ในสิ่งที่ฉันพูดไปนะคะ
มุมมองของเยซอที่จะเปลี่ยนศัตรูเป็นมิตร
สามารถเห็นได้ตามธรรมชาติและ เป็นพลังที่น่ายกย่อง
ในโลกนี้มีทั้งคนที่สร้างกฎ และคนที่อยู่ใต้กฎ
มีคนออกคำสั่ง และก็มีคนที่ทำตามคำสั่ง
จริงครับ
แค่ระหว่างคนสองคน อำนาจ...
สำหรับผู้ที่อ่อนแอจะคิดว่าอำนาจ เป็นสิ่งที่น่าอึดอัด
อำนาจเลยถูกมองว่าเป็นปีศาจ
แต่อำนาจคือสิ่งที่ดี
นี่มันเรื่องตลกชัดๆ
ว่ายังไงนะครับ
ขอโทษค่ะ
คุณพิธีกรคะ ฉันมีคำถามจะถามค่ะ
ทำไมถึงเลือกหนังสือเล่มนี้ล่ะคะ
ผมคิดว่าคุณคงไม่รู้
นี่เป็นหนังสือที่นักเรียนมัธยมควรอ่าน
เพราะแบบนี้ระบบการศึกษา ของประเทศเราถึงไม่มีเหตุผลไงคะ
คาร์ล กุสทัฟ ยุง ผู้ก่อตั้ง สำนักจิตวิทยาวิเคราะห์ ศึกษาหนังสือเรื่องนี้
กับลูกศิษย์ของเขาเป็นเวลาหกปี ยังบอกว่ายากเลยค่ะ
หนังสือเล่มนี้เป็นยังไงบ้าง
เยบิน สนุกมั้ยจ๊ะ
น่าเบื่อมากๆ เลยค่ะ
ขนาดผู้ใหญ่ยังรู้สึกว่ายากเลย
แล้วให้เด็กมัธยมอ่าน
มันไม่เกินไปเหรอคะ
และสิ่งที่แย่กว่านั้นก็คือ นี่ไม่ใช่การวิจารณ์
แต่เหมือนเป็นการรับข้อมูล ตามที่คุณพิธีกรต้องการมากกว่า
อะไรทำให้คิดแบบนั้นเหรอครับ
ฉันเห็นถึงความเห็นอกเห็นใจ จากสิ่งที่ซอจุนพูดเมื่อสักครู่
แต่คุณกลับเรียกมันว่าเป็นความอ่อนแอ และเขาไม่มีทางมีอำนาจ
แล้วผมพูดผิดเหรอครับ
สำหรับฉัน ดูเหมือนว่าคุณ อยากให้เด็กๆ คิดว่าทุกคนเป็นศัตรู
และให้พวกเขาอยากได้ที่หนึ่ง
คุณถึงได้เลือก หนังสือเกี่ยวกับอำนาจของนีทเช่
คุณพูดเกินไปแล้วนะคะ
คุณพิธีกรเข้าใจถึงอำนาจของเยซอ ที่อยู่ในการยกย่องตัวเองของเธอ
เขาก็แค่สนับสนุนและแสดงความคิดเห็นเท่านั้น
- ไม่ใช่ค่ะ... - นี่ป้า
กำลังโจมตี ชมรมวิจารณ์หนังสือของเราอยู่เหรอคะ
ไม่ได้โจมตี แต่ฉันแค่บอกถึงปัญหาที่มีเฉยๆ
ปัญหาอะไรคะ เราต้องขอบคุณ ศาสตราจารย์ชา
ที่ทำให้ลูกๆ ของเรา ได้คะแนนการเขียนเรียงความสูงขึ้น
ชมรมนี้เป็นความต้องการ ของเด็กๆ จริงๆ ใช่มั้ยคะ
หรือว่าเป็นเพราะความต้องการของผู้ใหญ่
เด็กๆ ถึงต้องทำอะไรยากๆ แบบนี้
โอ้โห ให้ตายสิ
ดูเหมือนว่าคุณจะสอดรู้เกินไป สำหรับคนที่เข้าร่วมครั้งแรกนะคะ
ฉันว่าคุณแม่อูจูไม่เหมาะกับชมรมของเรา
ทำไมล่ะคะแม่
การวิจารณ์คือการแสดงความคิดเห็น ของแต่ละคนได้อย่างอิสระไม่ใช่เหรอคะ
หนูชอบจุดนี้ที่สุดเลย
นี่แกจะมารู้อะไร
ทำไมจะไม่รู้นอกจากพี่แล้ว ทุกคนก็ไม่ชอบกันทั้งนั้นล่ะ
เยบิน
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ถ้าคุณไม่พอใจก็ไม่ต้องมาก็ได้นี่คะ
ออกไปเลยก็ได้ค่ะ
ฉันกับอูจูจะออกไปตอนไหนก็ได้ แต่เด็กๆ คนอื่น
ทำไมถึงเอาพวกแกมาเป็นข้ออ้างล่ะคะ พวกแกก็ทำได้ดีออก
ใช่มั้ยคะ ใช่มั้ย
ทำไมต้องพยายามเอาเด็กๆ มาเป็นข้ออ้างด้วยล่ะคะ
เอาล่ะครับ ใจเย็นๆ กันก่อนนะครับ
เนื่องจากเรามีความคิดเห็นที่หลากหลาย
ทำไมเราไม่มาโหวตกันล่ะครับ
มาโหวตกันว่าจะให้มี ชมรมวิจารณ์หนังสือต่อไปมั้ย
- ไม่ได้นะคะ ศาสตราจารย์คะ
แต่ว่าถ้าผลออกมาว่าเกินครึ่งอยากให้มีอยู่
คนที่โหวตไม่อยากให้มีต่อ
จะไม่มีสิทธิเข้าชมรมนี้อีกต่อไป
คิดว่าไงครับ
เข้าใจแล้วค่ะ
ฉันยอมรับเงื่อนไขค่ะ
ดีครับ
เราต้องใช้เวลาเตรียมตัว เพราะงั้นมาโหวตกันพรุ่งนี้ตอนบ่ายสองนะครับ
เห็นด้วย เห็นด้วย เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย เห็นด้วย เห็นด้วย เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
จะต้องเตรียมอะไรอีกคะ
ไหนๆ ก็อยู่ที่นี่กันหมดแล้ว โหวตๆ ไปเลย
ช่วงเวลาแบบนี้ เราต้องการเวลาที่จะไตร่ตรองเพิ่มขึ้นครับ
ถ้าเราโหวตหลังจากที่ ได้ไตร่ตรองอย่างดีแล้วหนึ่งวัน
ผมก็จะน้อมรับ
การตัดสินใจของทุกคนครับ
เข้าใจแล้วครับ
เพราะเป็นการตัดสินใจที่เปลี่ยนไม่ได้ ผมจะกลับไปพิจารณาอย่างละเอียด
คุณเป็นคนให้เธอเข้าร่วมใช่มั้ย
ทำไมถึงพาผู้หญิงแบบนั้นเข้ามาในชมรม
แต่คุณคือคนที่อนุมัตินะคะ
แล้วพวกแกเป็นอะไรกัน เป็นใบ้หรือไง
เธอบอกว่านี่ไม่ใช่การแสดงความคิดเห็น แต่พวกแกกลับเอาแต่เงียบเนี่ยนะ
ขึ้นห้องไปลูกไป แม่เตรียมอาหารเย็นเดี๋ยวเดียว
ครับ
อะไร ตลกเหรอ
กล้าดียังไงมาพูดแบบนั้น
เธอจบที่ไหนมาฮะ
เขาจบปริญญาเอกนิติศาสตร์ จากม. โซลเลยนะ
หล่อนกล้าดียังไงไปสอนเขาแบบนั้น
เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนีทเช่หรือไง
แต่เอาเถอะ ยังไงเธอก็เข้าไปไม่ได้อีกแล้ว
สวัสดีค่ะ คุณแม่โดฮุน ได้คุยกับพวกเขาหรือยัง
ทำไงดีล่ะ
โดฮุนน่ะโอเค แต่คุณแม่ซองแจไม่ยอมท่าเดียวเลย
เหรอ
งั้นฉันคงต้องไปพบแม่ซองแจหน่อยแล้วล่ะ
เพราะงั้นฉันเลยได้นัดทุกคนมา
ไม่ใช่แม่ซองแจ
แต่แม่ๆ ของคนที่ได้ท็อป ที่โรงเรียนชินฮาก็มากันหมด
จะได้สร้างกลุ่มง่ายๆ
เธอมาได้ใช่มั้ยตอนนี้
แน่นอนสิ
ขอบคุณมากเลยนะ ฉันเป็นหนี้เธอจริงๆ
ให้ฉันไปที่ไหน
เขาจะรับเด็กเข้ากรุ๊ปที่ชื่อ Sky แค่สิบคนเท่านั้น
ต่อให้ลงทะเบียนไว้ตั้งแต่ปีก่อน ก็ไม่รู้ว่าจะได้เข้ามั้ย
- คุณแม่เยซอ ทางนี้ - สวัสดีค่ะ
คงยังไม่ได้สั่งอะไรกันใช่มั้ยคะ
เดี๋ยวฉันเลี้ยงกาแฟทุกคนเองค่ะ จะดื่มอะไรกันดีคะ
เอาแบบนั้นเหรอ ที่นี่ Einspanner ดังมากเลยล่ะ
- โอเค รอเดี๋ยวนะ - อืม
คุณแม่โดฮุน ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะ
น่าจะบอกกันก่อนสิ
ถ้ารู้ว่าแม่เยซอมานี่ด้วย ฉันก็คงไม่มา
- นี่ค่ะ - ขอบคุณค่ะ
อย่าเพิ่งไปสิ
บอกแล้วไงว่าหล่อนทำให้ฉันอึดอัด
- แต่ว่า... - ต้องให้บอกอีกกี่ครั้ง
คุณแม่เยซอ ฉันก็ไม่ได้อยากจะพูดแบบนี้นะ
ซองแจคิดว่าเยซอเอาตัวเองเป็นใหญ่ และหัวแข็งมาก
เขาบอกว่าคงยากถ้าต้องเรียนด้วยกัน
ขอโทษทีนะคะ
ฉันก็ไม่รู้จะช่วยยังไงแล้ว
โทษทีนะ ไว้จะติดต่อไป
คุณแม่ซองแจ
ไม่เข้าท่างั้นเหรอ
คุณเป็นใครถึงได้มาบอกว่าหนูไม่เข้าท่า
- ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น - พูดจบหรือยังคะ
ดูสิ่งที่เธอทำอยู่ตอนนี้สิ
มันควรทำกับผู้ใหญ่งั้นเหรอ
อย่าทำตัวเป็นไดโนเสาร์หน่อยเลยค่ะ
ถ้าชมรมต้องถูกยุบเพราะป้า จะรับผิดชอบยังไงคะ
การเข้ามหาลัยของหนูขึ้นอยู่กับมันค่ะ
ถ้าหนูสอบตก ป้าจะรับผิดชอบมั้ยคะ
เธอคิดถึงแต่ตัวเองสินะ
ไม่คิดถึงเด็กคนอื่นหรือไง
พวกเขาเข้าชมรมเพราะเหตุผลเดียวกันนั้นล่ะ
นั่นคือสิ่งที่เธอคิดมากว่า
เดี๋ยวพรุ่งนี้โหวตก็จะได้รู้เอง
แม่ ป้าเขาบอกว่าหนูไม่ได้เรื่อง
เยซอเข้าบ้านไปก่อนลูกไป
ป้าเขาพูดว่าหนูไม่ได้เรื่องนะ
ไม่ได้ยินที่แม่พูดเหรอ
เข้าไปรอในบ้านก่อน
ดูเหมือนว่าคุณจะคิดว่าลูกฉันไม่ได้เรื่องนะคะ
เธอก็แค่เครียดเพราะว่าชมรมจะโดนยุบ
คุณเป็นผู้ใหญ่แล้ว ควรจะไปต่อปากต่อคำกับเธอเหรอคะ
ยิ่งกว่านั้น
คุณบอกว่าเธอไม่ได้เรื่อง
คนเป็นแม่อาจมองไม่ออก
- แต่เธอเห็นแก่ตัวและใจแคบมาก - ว่าไงนะ
"เห็นแก่ตัวและใจแคบ" งั้นเหรอ
สอบได้ที่หนึ่ง อ่านหนังสือตั้งมากมาย ไปเพื่ออะไรกันคะ
เธอไม่ได้ใช้ชีวิตคนเดียวในโลกนะคะ
คุณเป็นใครถึงได้มาตัดสินลูกสาวคนอื่นแบบนี้
คุณได้ดีนักหรือไงคะ
เธอไม่มีมารยาทต่อผู้ใหญ่ และพูดว่าฉันน่ารังเกียจต่อหน้าฉัน
จะให้ฉันปล่อยผ่านเหรอคะ
มารยาทเหรอ
แล้วคนที่บอกว่า ชมรมวิจารณ์หนังสือเป็นเรื่องตลกล่ะ
เรียกว่ามีมารยาทเหรอ
ต่อให้โมโหอยู่ คุณก็ควรจะระวังคำพูดด้วย
เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร
ถึงได้มาก่อเรื่องแบบนี้
ไหนว่าต่อต้านการเรียนพิเศษไง
ผู้หญิงที่ไปได้ดีแบบเธอ จะมายุ่งเรื่องของพวกเรา และสร้างความวุ่นวายทำไม
คุณเอาแต่พูดธรรมดาแบบนี้
เรามาพูดธรรมดาเกันเลยมั้ยล่ะ
ดี ไม่ต้องพูดสุภาพแล้ว
ไหนๆ ก็ไม่ต้องพูดทางการแล้ว ขอพูดอะไรสักอย่างนะ
เลี้ยงลูกให้ดีหน่อย
ปล่อยให้แกไม่มีมารยาทแบบนั้นได้เหรอ
แกกล้าดียังไง ฉันน่าจะฉีกปากแกออกเป็นชิ้นๆ
ตลกเหรอ
แกกล้าดียังไง ฉันน่าจะฉีกปากแกออกเป็นชิ้นๆ
ตลกเหรอ
ยังขำออกอีกเหรอ
เธอ
เธอจริงๆ ด้วย
[Sky Castle]
เธอรู้ความจริงแล้ว
ทำไงดีนะ
ถ้าเกิดข่าวลือในแคสเซิลล่ะ
- คุณเป็นอะไรไป - คะ
มีอะไรที่คุณรู้แต่ผมยังไม่รู้มั้ย
ฉันจะไปรู้อะไรล่ะคะ
ใช่ ที่ยองแจเป็นแบบนั้น เพราะปัญหาในครอบครัวเขาเอง
ทำได้หรือไม่ได้
ทำได้ครับ
- พูดให้ดังอีก - ทำได้ครับ
ช่วยกลับไปเป็นโค้ชให้เยซอด้วยนะคะ
ฉันต้องการมั่นใจว่า เยซอจะได้เป็นหมอจริงๆ ค่ะ
ถ้ามีเรื่องอะไรแบบนั้นเกิดขึ้นอีก
คิดว่าจะรับมือได้มั้ยคะ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย